خانه » دانشنامه » مذهبی » مقاله » متن کامل دعای عشرات همراه با ترجمه فارسی

متن کامل دعای عشرات همراه با ترجمه فارسی

D Asharat - متن کامل دعای عشرات همراه با ترجمه فارسی

متن کامل دعای عشرات همراه با ترجمه فارسی

وجه تسمیه دعای عشرات این است که بخشی از جملات در انتها باید ده بار تکرار شود. طبق روایات شیعه مثل جمال‌الاسبوع از سیدبن طاووس این دعا به حضرت علی علیه‌السلام منسوب است که به فرزندش امام حسین (ع) آموخت. همچنین شیخ طوسی این موضوع را از احمدبن محمدبن سعید نقل کرد. بخش اول دعای عشرات شمارش صفات مرتبط به یگانگی خدا و توصیف ویژگی‌های او مربوط می‌شود. بخش بعدی به توصیف نعمتهای خدا اختصاص دارد. در ادامه معاد و نبوت را وصف می‌کند. همچنین شکرگزاری و سپاس در بخش‌های مختلف این دعا وجود دارد. بهترین زمان برای خواندن دعای عشرات عصر روز جمعه است .

متن اصلی و عربی دعای عشرات همراه با ترجمه فارسی و روان

سُبْحَانَ اللهِ وَ الْحَمْدُ للهِ وَ لا إِلَهَ اِلّا اللهُ وَ اللهُ أَکْبَرُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلّا بِاللهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ سُبْحَانَ اللهِ آنَاءَ اللَّیْلِ وَ أَطْرَافَ النَّهَارِ سُبْحَانَ اللهِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصَالِ سُبْحَانَ اللهِ بِالْعَشِیِّ وَ الْإِبْکَارِ سُبْحَانَ اللهِ حِینَ تُمْسُونَ وَ حِینَ تُصْبِحُونَ وَ لَهُ الْحَمْدُ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِیّا وَ حِینَ تُظْهِرُونَ یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَ یُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ وَ یُحْیِی الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَ کَذَلِکَ تُخْرَجُونَ سُبْحَانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّهِ عَمَّا یَصِفُونَ.

منزه است خدا و ستایش خاص خداست و معبودى جز خدا نیست؛ و او از هر وصفى بر‌تر و جنبش و نیرویى نیست جز به مدد خداى والاى‏ بزرگ. پاک و منزه است خدا شب هنگام و به‌گاه روز. پاک و منزه است خدا صبحگاهان و به‌گاه عصر. پاک و منزه است‏ خدا در شامگاه و بامداد. پاک و منزه است خدا آنگاه که به شب درآیید و گاهى که به صبح برآیید. ستایش براى اوست در آسمان‌ها و زمین؛ و شب هنگام و گاهى که ظهر مى‏کنید، هم او که زنده را از مرده بیرون مى‏آورد و مرده را از زنده خارج مى‏سازد؛ و به زمین پس از مرگش زندگى مى‏بخشد؛ و همین‏گونه شما هم از قبر‌ها بیرون آورده مى‏شوید. منزّه است پروردگارت، پروردگار عزت از آن‌چه او را بدان وصف مى‏کنند.

وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ وَ الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ سُبْحَانَ ذِی الْمُلْکِ وَ الْمَلَکُوتِ سُبْحَانَ ذِی الْعِزَّهِ وَ الْجَبَرُوتِ سُبْحَانَ ذِی الْکِبْرِیَاءِ وَ الْعَظَمَهِ الْمَلِکِ الْحَقِّ الْمُهَیْمِنِ [الْمُبِینِ‏]الْقُدُّوسِ سُبْحَانَ اللهِ الْمَلِکِ الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ سُبْحَانَ اللهِ الْمَلِکِ الْحَیِّ الْقُدُّوسِ سُبْحَانَ الْقَائِمِ الدَّائِمِ سُبْحَانَ الدَّائِمِ الْقَائِمِ سُبْحَانَ رَبِّیَ الْعَظِیمِ سُبْحَانَ رَبِّیَ الْأَعْلَى سُبْحَانَ الْحَیِّ الْقَیُّومِ سُبْحَانَ الْعَلِیِّ الْأَعْلَى سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ

و سلام بر رسولان و سپاس خداى را پروردگار جهانیان. منزه است صاحب فرمانروایى و ملکوت‏، منزه است صاحب عزت و اقتدار، منزه است دارنده بزرگ‏منشى و عظمت، همان فرمانرواى بر حق سیطره‏دار، داراى نهایت پاکى، منزه است خداى فرمانرواى زنده‏اى که هرگز نمى‏میرد. منزه است خداى فرمانرواى زنده، داراى نهایت‏ پاکى، منزه است پاینده پایدار، منزه است پایدار پاینده، منزه است پروردگار بزرگم، منزه است پروردگار برترم، منزه است آن زنده‌ی به خود پاینده. منزه است آن بلند مرتبه‌ی بر‌تر، منزه است او و بلند مرتبه است از هر زشتى و عیب، پاک و پاکیزه است.

رَبُّنَا وَ رَبُّ الْمَلائِکَهِ وَ الرُّوحِ سُبْحَانَ الدَّائِمِ غَیْرِ الْغَافِلِ سُبْحَانَ الْعَالِمِ بِغَیْرِ تَعْلِیمٍ سُبْحَانَ خَالِقِ مَا یُرَى وَ مَا لا یُرَى سُبْحَانَ الَّذِی یُدْرِکُ الْأَبْصَارَ وَ لا تُدْرِکُهُ الْأَبْصَارُ وَ هُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ اللهُمَّ إِنِّی أَصْبَحْتُ مِنْکَ فِی نِعْمَهٍ وَ خَیْرٍ وَ بَرَکَهٍ وَ عَافِیَهٍ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَتْمِمْ عَلَیَّ نِعْمَتَکَ وَ خَیْرَکَ وَ بَرَکَاتِکَ وَ عَافِیَتَکَ بِنَجَاهٍ مِنَ النَّارِ وَ ارْزُقْنِی شُکْرَکَ وَ عَافِیَتَکَ وَ فَضْلَکَ وَ کَرَامَتَکَ أَبَدا مَا أَبْقَیْتَنِی اللهُمَّ بِنُورِکَ اهْتَدَیْتُ وَ بِفَضْلِکَ اسْتَغْنَیْتُ وَ بِنِعْمَتِکَ أَصْبَحْتُ وَ أَمْسَیْتُ.

پروردگار ما و پروردگار فرشتگان و روح، منزه است آن پاینده بى غفلت. منزه است آن داناى ناآموخته، منزه است آن‏ آفریننده دیدنی‌ها و نادیدنیها، منزه است آن‏که دیده‏ها را دریابد و دیده‏ها او را در نیابند؛ و او است لطیف‏ آگاه، خدایا در حالى صبح کردم که از جانب تو بودم، در نعمت و خیر و برکت و سلامتى کامل، پس درود فرست بر محمد و خاندانش‏ و نعمت و خیر و برکات و سلامتى را بر من با نجات از آتش دوزخ تمام کن. شکرگذارى و سلامتى و فضل‏ و کرامت خود را همواره تا هنگامى که زنده هستم روزى‏ام فرما. خدایا! به نورت هدایت یافتم و به احسانت‏ بى‏نیاز گشته و به نعمت تو صبح و شام کردم.

اللهُمَّ إِنِّی أُشْهِدُکَ وَ کَفَى بِکَ شَهِیدا وَ أُشْهِدُ مَلائِکَتَکَ وَ أَنْبِیَاءَکَ وَ رُسُلَکَ وَ حَمَلَهَ عَرْشِکَ وَ سُکَّانَ سَمَاوَاتِکَ وَ أَرْضِکَ [أَرَضِیکَ‏]وَ جَمِیعَ خَلْقِکَ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللهُ لا إِلَهَ اِلّا أَنْتَ وَحْدَکَ لا شَرِیکَ لَکَ وَ أَنَّ مُحَمَّدا صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ عَبْدُکَ وَ رَسُولُکَ وَ أَنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ تُحْیِی وَ تُمِیتُ وَ تُمِیتُ وَ تُحْیِی وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْجَنَّهَ حَقٌّ وَ أَنَّ النَّارَ حَقٌّ وَ [أَنَ‏]النُّشُورَ حَقٌّ وَ السَّاعَهَ آتِیَهٌ لا رَیْبَ فِیهَا.

خدایا! تو را گواه مى‏گیرم و گواهى تو مرا بس است؛ و گواه مى‏گیرم تمام فرشتگان و پیامبران و رسولان و حاملان عرش و ساکنان آسمان‌ها و زمین‏ و تمام آفریده‏های تو را بر این که همانا تویى خدا، معبودى جز تو نیست، یگانه و بى‏شریک هستى و این که محمد، هم او که درود خدا بر او و خاندانش باد، بنده و فرستاده تو است و این که تو بر همه چیز توانایى، زنده مى‏کنى و مى‏میرانى‏ و مى‏میرانى و زنده مى‏سازى؛ و گواهى مى‏دهم که بهشت و دوزخ و برانگیخته شدن مردگان حق است و قیامت آمدنى است‏ که تردیدى در آن نیست.

وَ أَنَّ اللهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ وَ أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ حَقّا حَقّا وَ أَنَّ الْأَئِمَّهَ مِنْ وُلْدِهِ هُمُ الْأَئِمَّهُ الْهُدَاهُ الْمَهْدِیُّونَ غَیْرُ الضَّالِّینَ وَ لا الْمُضِلِّینَ وَ أَنَّهُمْ أَوْلِیَاؤُکَ الْمُصْطَفَوْنَ وَ حِزْبُکَ الْغَالِبُونَ وَ صَفْوَتُکَ وَ خِیَرَتُکَ مِنْ خَلْقِکَ وَ نُجَبَاؤُکَ الَّذِینَ انْتَجَبْتَهُمْ لِدِینِکَ وَ اخْتَصَصْتَهُمْ مِنْ خَلْقِکَ وَ اصْطَفَیْتَهُمْ عَلَى عِبَادِکَ وَ جَعَلْتَهُمْ حُجَّهً عَلَى الْعَالَمِینَ؛ و اینکه خدا مردگان را برخواهد انگیخت و شهادت مى‏دهم که على بن ابى طالب امیر مومنان بر حق است و پیشوایان از فرزندانش امامان هدایت‏گر و ره‏یافته‏اند. نه گمراه هستند و نه گمراه ‏کننده و این که آنان اولیاء برگزیده‌ی تو هستند، و حزب پیروز تو هستند؛ و بندگان خالص تو بهترین‏ انتخاب ‏شدگان از میان مخلوقات تو هستند و بهترین برگزیده ‏شدگانى هستند که براى بیان دین خود برگزیدى و از میان بندگان خاص خود ساختى و ایشان‏ را بر بندگان خود برگزیدى و بر جهانیان حجت قرار دادى.

صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِمْ وَ السَّلامُ وَ رَحْمَهُ اللهِ وَ بَرَکَاتُهُ اللهُمَّ اکْتُبْ لِی هَذِهِ الشَّهَادَهَ عِنْدَکَ حَتَّى تُلَقِّنَنِیهَا یَوْمَ الْقِیَامَهِ وَ أَنْتَ عَنِّی رَاضٍ إِنَّکَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِیرٌ اللهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْدا یَصْعَدُ أَوَّلُهُ وَ لا یَنْفَدُ آخِرُهُ اللهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْدا تَضَعُ لَکَ السَّمَاءُ کَنَفَیْهَا [کَتِفَیْهَا]وَ تُسَبِّحُ لَکَ الْأَرْضُ وَ مَنْ عَلَیْهَا اللهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْدا سَرْمَدا أَبَدا لا انْقِطَاعَ لَهُ وَ لا نَفَادَ وَ لَکَ یَنْبَغِی وَ إِلَیْکَ یَنْتَهِی فِیَّ وَ عَلَیَّ وَ لَدَیَّ وَ مَعِی وَ قَبْلِی وَ بَعْدِی وَ أَمَامِی وَ فَوْقِی وَ تَحْتِی وَ إِذَا مِتُّ وَ بَقِیتُ فَرْدا وَحِیدا ثُمَّ فَنِیتُ.

درود و سلام و رحمت و برکات تو بر آنان‏ باد. بارالها! این شهادت را نزد خود براى من ثبت کن. تا آن را در روز قیامت بر زبانم جارى کنى، درحالى‏که‏ از من خشنود باشى. همانا تو بر آن‌چه مى‏خواهى توانایى. خدایا! تو را سپاس، سپاسى که آغاز آن بالا رود و انجام آن پایان نگیرد. خدایا! تو را سپاس، سپاسى که آسمان براى تو بر دوش کشد و زمین و هر که بر آن است تو را آن‌چنان تسبیح کند. خدایا! تو را سپاس، سپاسى همواره و همیشگى که گسست و پایانى برایش نباشد و تنها سزاوار تو باشد و به تو بیانجامد. سپاسى که‏ نمایان شود در دلم و بر تنم و نزد من و با من و پیش از من و پس از من و پیش رویم و بالاى سرم و زیر پایم و آن‌گاه که مرگ من فرا رسد و یگانه و تنها مانم، سپس فانى شوم.

وَ لَکَ الْحَمْدُ إِذَا نُشِرْتُ وَ بُعِثْتُ یَا مَوْلایَ اللهُمَّ وَ لَکَ الْحَمْدُ وَ لَکَ الشُّکْرُ بِجَمِیعِ مَحَامِدِکَ کُلِّهَا عَلَى جَمِیعِ نَعْمَائِکَ کُلِّهَا حَتَّى یَنْتَهِیَ الْحَمْدُ إِلَى مَا تُحِبُّ رَبَّنَا وَ تَرْضَى اللهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ عَلَى کُلِّ أَکْلَهٍ وَ شَرْبَهٍ وَ بَطْشَهٍ وَ قَبْضَهٍ وَ بَسْطَهٍ وَ فِی کُلِّ مَوْضِعِ شَعْرَهٍ اللهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْدا خَالِدا مَعَ خُلُودِکَ وَ لَکَ الْحَمْدُ حَمْدا لا مُنْتَهَى لَهُ دُونَ عِلْمِکَ وَ لَکَ الْحَمْدُ حَمْدا لا أَمَدَ لَهُ دُونَ مَشِیَّتِکَ وَ لَکَ الْحَمْدُ حَمْدا لا أَجْرَ لِقَائِلِهِ اِلّا رِضَاکَ وَ لَکَ الْحَمْدُ عَلَى حِلْمِکَ بَعْدَ عِلْمِکَ؛ و تو را سپاس گاهى که زنده و برانگیخته شوم، اى سرور من، خدایا! و تو را ستایش و سپاس براى تمام صفات پسندیده‏ات و بر تمام نعمت‌هایت. سپاسى بلند و بى‏پایان، که آن را اى پروردگار ما پسندیده دارى و از آن خشنود شوى. خدایا! تو را سپاس بر هر خوردن و نوشیدن و هر دست یافتن و هر بست و گشودن، و در برابر هر تار مو که به ما دادى، خدایا! تو را سپاس، سپاسى پاینده به پایندگى‏ات؛ و تو را سپاس، سپاسى که نهایت‏ آن را جز دانش تو نداند؛ و تو را سپاس، سپاسى که پایان آن را جز مشیت تو نخواهد؛ و تو را سپاس، سپاسى که جز خشنودى تو مزدى براى گوینده‏اش نیست؛ و تو را سپاس بر بردباری‏ات پس از آن‏که دانستى.
وَ لَکَ الْحَمْدُ عَلَى عَفْوِکَ بَعْدَ قُدْرَتِکَ وَ لَکَ الْحَمْدُ بَاعِثَ الْحَمْدِ وَ لَکَ الْحَمْدُ وَارِثَ الْحَمْدِ وَ لَکَ الْحَمْدُ بَدِیعَ الْحَمْدِ وَ لَکَ الْحَمْدُ مُنْتَهَى الْحَمْدِ وَ لَکَ الْحَمْدُ مُبْتَدِعَ الْحَمْدِ وَ لَکَ الْحَمْدُ مُشْتَرِیَ الْحَمْدِ وَ لَکَ الْحَمْدُ وَلِیَّ الْحَمْدِ وَ لَکَ الْحَمْدُ قَدِیمَ الْحَمْدِ وَ لَکَ الْحَمْدُ صَادِقَ الْوَعْدِ وَفِیَّ الْعَهْدِ عَزِیزَ الْجُنْدِ قَائِمَ الْمَجْدِ وَ لَکَ الْحَمْدُ رَفِیعَ الدَّرَجَاتِ مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ مُنْزِلَ [مُنَزِّلَ‏]الْآیَاتِ مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ؛ و تو را سپاس بر گذشتی که داری، پس از آن که بر عذاب توانا بودى؛ و تو را سپاس، اى سرچشمه سپاس؛ و تو را سپاس، اى به ارث ‏برنده‌ی سپاس؛ و تو را سپاس، اى آفریننده سپاس؛ و تو را سپاس اى نهایت سپاس، و تو را سپاس اى پدیدآورنده‌ی سپاس؛ و تو را سپاس، اى خریدار سپاس؛ و تو را سپاس اى صاحب سپاس؛ و تو را سپاس، اى دیرینه‌ی سپاس؛ و تو را سپاس، اى راست وعده، اى وفادار به عهد، اى سپاه توانا. اى مجد و عظمت تو پایدار و تو را سپاس اى بلند پایه، اى پاسخگوى خواسته‏ها، اى فرود آورنده‏‌ی آیات از بالاى هفت آسمان.

عَظِیمَ الْبَرَکَاتِ مُخْرِجَ النُّورِ مِنَ الظُّلُمَاتِ وَ مُخْرِجَ مَنْ فِی الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ مُبَدِّلَ السَّیِّئَاتِ حَسَنَاتٍ وَ جَاعِلَ الْحَسَنَاتِ دَرَجَاتٍ اللهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ غَافِرَ الذَّنْبِ وَ قَابِلَ التَّوْبِ شَدِیدَ الْعِقَابِ ذَا الطَّوْلِ لا إِلَهَ اِلّا أَنْتَ إِلَیْکَ الْمَصِیرُ اللهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ فِی اللَّیْلِ إِذَا یَغْشَى وَ لَکَ الْحَمْدُ فِی النَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى وَ لَکَ الْحَمْدُ فِی الْآخِرَهِ وَ الْأُولَى وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ کُلِّ نَجْمٍ وَ مَلَکٍ فِی السَّمَاءِ وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ الثَّرَى وَ الْحَصَى وَ النَّوَى وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا فِی جَوِّ السَّمَاءِ وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا فِی جَوْفِ الْأَرْضِ.

اى داراى برکات بزرگ، اى در آورنده‌ی نور از دل تاریکی‌ها و اى‏ بیرون آورنده‌ی آنان‏که در تاریکی‌ها هستند. به سوى نور، اى دگرگون کننده‌ی گناهان به نیکی‌ها، و بالا برنده‌ی حسنات در مراتب بهشت. خدیا! تو را سپاس اى آمرزنده‌ی گناه و اى پذیراى توبه و اى عذاب تو سخت و اى صاحب عطاى بى‏حد، معبودى جز تو نیست. بازگشت همه به سوى تو است. خدیا! تو را سپاس در شبانگاهى که روز را مى‏پوشاند؛ و تو را سپاس در روز آنگاه که آشکار مى‏گردد؛ و تو را سپاس در آخرت و دنیا، و تو را سپاس به تعداد تمام ستاره‏ها و تمام فرشتگان آسمانى؛ و تو را سپاس به شماره‌ی ذرات خاک و ریگ و دانه‏ها و تو را سپاس به عدد آن‌چه در میان آسمان است؛ و تو را سپاس به عدد آن‌چه در درون زمین است.

وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ أَوْزَانِ مِیَاهِ الْبِحَارِ وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ أَوْرَاقِ الْأَشْجَارِ وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحْصَى کِتَابُکَ وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ مَا أَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ وَ لَکَ الْحَمْدُ عَدَدَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ وَ الْهَوَامِّ وَ الطَّیْرِ وَ الْبَهَائِمِ وَ السِّبَاعِ حَمْدا کَثِیرا طَیِّبا مُبَارَکا فِیهِ کَمَا تُحِبُّ رَبَّنَا وَ تَرْضَى وَ کَمَا یَنْبَغِی لِکَرَمِ وَجْهِکَ وَ عِزِّ جَلالِکَ؛ و تو را سپاس به میزان وزن آبهاى دریا، و تو را سپاس به شماره‌ی برگ‏ درختان و تو را سپاس به عدد آن‌چه روى زمین است؛ و تو را سپاس به تعداد آنچه کتاب تو بر شمرده، و تو را سپاس به عدد آن‌چه دانش تو آن را فرا گرفته است؛ و تو را سپاس به شماره‌ی آدمیان و پریان و حشرات و پرندگان‏ و چهارپایان و درندگان، سپاسى فراوان و سپاسى پاک که در آن برکت باشد. آن‌چنان‏که پذیرى، اى پروردگار ما و خشنود گردى، و آن‌چنان‏که سزاوار بزرگوارى ذات و بزرگى جلال تو است.

پس از خواندن موارد ذکر شده در دعای عشرات باید ده مرتبه تکرار کرد:

لا إِلَهَ اِلّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ وَ هُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ.

معبودى جز خدا نیست، یگانه و بى‏شریک است. فرمانروایى و ستایش تنها از آن او است و او لطیف و آگاه است.

پس از آن باید ده مرتبه تکرار کرد:

لا إِلَهَ اِلّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ یُحْیِی وَ یُمِیتُ وَ یُمِیتُ وَ یُحْیِی وَ هُوَ حَیٌّ لا یَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ.

معبودى جز خدا نیست، یگانه و بى‏شریک است، فرمانروایى و ستایش از آن او است. زنده مى‏کند و مى‏میراند، مى‏میراند و زنده مى‏کند؛ و او خود زنده‏اى است که هرگز نمى‏نمیرد. نیکى به دست او است و او بر هر چیزى توانا است.

سپس باید ده مرتبه تکرار کرد:

أَسْتَغْفِرُ اللَهَ الَّذِی لا إِلَهَ اِلّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ.

آمرزش مى‏جویم از خدایى که معبودى جز او نیست. زنده و به خود پاینده است، و تنها به سوى او باز مى‌گردم.

پس از آن باید ده مرتبه تکرار کرد:

یَا اللهُ یَا اللهُ

اى خدا اى خدا

و سپس باید ده مرتبه تکرار کرد:

یَا رَحْمَانُ یَا رَحْمَانُ

اى بخشنده اى بخشنده

در این بخش از دعای عشرات باید ده مرتبه تکرار کرد:

یَا رَحِیمُ یَا رَحِیمُ

اى مهربان اى مهربان

و این بار ده مرتبه تکرار کرد:

یَا بَدِیعَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ

اى‏ پدید آورنده‌ی آسمان‌ها و زمین

و ده مرتبه تکرار کرد:

یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ

اى صاحب جلال و بزرگوارى

در این بخش از دعای عشرات هم باید ده مرتبه تکرار کرد:

یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ

اى مهرورز و صاحب منت

و ده مرتبه تکرار کرد:

یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ

اى زنده اى پاینده

و ده مرتبه تکرار کرد:

یَا حَیُّ لا إِلَهَ اِلّا أَنْتَ

اى زنده‏اى که شایسته‌ی پرستشى جز تو نیست

و ده مرتبه تکرار کرد:

یَا اللهُ یَا لا إِلَهَ اِلّا أَنْتَ

اى خدا، اى که هیچ شایسته‌ی پرستشى جز تو نیست

و ده مرتبه تکرار کرد:

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانى‏اش همیشگى است

و ده مرتبه هم صلوات فرستاد:

اللهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ.

خدایا بر محمد و خاندان محمد درود فرست؛ و پس از ذکر صلوات باید ده مرتبه تکرار کرد:

اللهُمَّ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ.

خدایا! با من آن‏ کن که شایسته تو است؛ و ده مرتبه آمین گفت:

آمِینَ آمِینَ

اجابت فرما اجابت فرما

پس از تقاضای اجابت در دعای عشرات باید ده مرتبه سوره‌ی توحید را خواند و پس از آن گفت:

اللهُمَّ اصْنَعْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ لا تَصْنَعْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ فَإِنَّکَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَهِ وَ أَنَا أَهْلُ الذُّنُوبِ وَ الْخَطَایَا فَارْحَمْنِی یَا مَوْلایَ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ.

خدایا! با من آن کن که شایسته تو است، نه آن‏ که سزاوار من است. چه همانا تو شایسته‌ی پروا و آمرزشى و من درخور گناهان و خطاهایم. پس به من رحم کن. اى مولاى من که تو مهربان‏‌ترین مهربانانى؛ و سپس باید ده مرتبه تکرار کرد:

لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلّا بِاللهِ تَوَکَّلْتُ عَلَى الْحَیِّ الَّذِی لا یَمُوتُ وَ الْحَمْدُ للهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَدا وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبِیرا.

جنبش و نیرویى نیست جز برآمده از سوى خدا، توکل نمودم بر زنده پاینده‏اى که نمى‏میرد؛ و ستایش خداى را که فرزندى نگرفته و در فرمانروایى شریکى‏ برایش نبوده و از خوارى و ناتوانى سرپرستى نداشته است و بى‏اندازه بزرگش شمار

این پست مذهبی از سایت ایرانی دیتا به متن کامل اصلی عربی و ترجمه فارسی دعای پرفیض عشرات اختصاص یافت .

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.